Lakensestraat 89-​91
Circusstraat 25-​27-​29
Lakensestraat 93-​93a, 95, 97-​99, 101-​103-​105, 109-​111-​113, 117, 119-​119a, 123, 125
Circusstraat 19-​21
Nieuwbrug 3-​3a

Op nr. 95. In kern traditioneelPeriode: 17e-18e eeuw In Brussel verwijst traditionele architectuur naar een specifieke bouwwijze tijdens de periode die de 17e eeuw en de eerste helft van het 18e eeuw omvat. Het betreft een bouwtechniek waarbij bakstenen metselwerk, gemetseld met kalkmortel, wordt gecombineerd met natuursteen (onderbouw of plint, kruisvensters, kroonlijst, enz.) op een draagstructuur die bestaat uit een assemblage van zichtbare hoofdbalken en houten vloerbalken, die de muurvlakken onderling verbinden door middel van smeedijzeren ankers, zichtbaar in de gevel (rechte ankers of lelieankers). De vloeren zijn opgebouwd uit vrij brede planken, en de vertrekken worden soms ontsloten door een houten wenteltrap met centrale kern. De ruimte onder het dakgebinte beschikt over een verhoogde dakvoet en genummerde spanten. Onder het gebouw bevindt zich een stenen kelder, gemetseld met kalkmortel en overdekt door een groot, licht afgeplat tongewelf, dat haaks op de straat is georiënteerd. Die techniek wordt gebruikt voor de bouw van woonhuizen en komt voornamelijk voor in het historische centrum van Brussel. Gezien de woondichtheid en de smalle percelen is het meest voorkomende woningtype het diephuis. Een diephuis heeft een rechthoekig grondplan en bestaat uit drie opeenvolgende delen: een voorhuis, een binnenkoer en een achterbouw (het achterhuis). Beide volumes worden verbonden door een zijvleugel. Dwarshuizen, met een zadeldak evenwijdig met de straat, komen eerder voor buiten de gebieden met hoge dichtheid of langs invalswegen. De gevel blijft trouw aan de middeleeuwse puntgevel, waarvan het prototype in Brussel in de 15e eeuw opduikt. Bij dat type gevel versmallen de bovenzijden trapsgewijs of lopen ze, zij het minder frequent, via doorlopende hellingen uit in een punt. In de loop van de 17e eeuw wordt de topgevel verrijkt met decoratie die aan lokale varianten van de renaissance- en barokstijlen ontleend zijn (gebogen lijnen, voluten, rechte of omgekeerde consoles). Het fronton wordt pas courant toegepast vanaf de jaren 1730–1740. diephuis, oorspronkelijk met twee bouwlagen en drie traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...) onder zadeldakDak met twee hellende dakvlakken., opklimmend tot 17e eeuw. Gevelfront in laatclassicistische stijl aangepast eind 18e-begin 19e eeuw, met een bijkomende verdieping en een bekronend frontonDriehoekige of segmentvormige bekroning van een gevel of muuropening.. Voorheen herberg zogenaamd A Saint Jean Baptiste, volgens een heden verdwenen gevelsteenStenen plaat of blok, aangebracht in of op een gevel, met opschrift. gesticht in 1838, lokaal van de in 1833 opgerichte schuttersvereniging Grand Serment des Archers au Berceau de Guillaume Tell.


Oorspronkelijk bepleisterdeMuur of plafond bedekt met een laag mortel op basis van een mengsel van kalk, gips of cement en zand, met of zonder andere fijne toeslagmaterialen. en beschilderde gevelopstand. Eerste twee bouwlagen opgebouwd uit bak- en zandsteen, met geprofileerde sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel., speklagen ter hoogte van de dorpelsOnderdorpel van een deur., kwartholle negblokken van de vroegere kruiskozijnen met wigvormig ontlastingssysteem en rechte muurankers. Aangepaste rechthoekige venstersLicht- en/of luchtopening in een muur. met toegevoegde lekdrempel en verlaagde lateiBalkvormig element van hout, steen, beton of metaal dat een muuropening overspant en bovenliggend metselwerk steunt.. Bijkomende lagere derde bouwlaag in baksteenbouw met zelfde venstersLicht- en/of luchtopening in een muur.. Markante gevelbekroning bestaande uit een gelede architraafHoofdbalk; het onderste, dragende deel van een klassiek hoofdgestel, meestal geleed door banden., een friesHorizontale band om een muurvlak in te delen of aan de bovenzijde te begrenzen; al dan niet beschilderd of versierd (terracotta, sgrafitto, cementtegels…). met steigergatenGat aan de bovenzijde van een gevel waarin de horizontale dwarsbalken van een steiger werden bevestigd; vaak afgedekt door smeedijzeren (sier)deksel. en een geprofileerd driehoekig frontonDriehoekige of segmentvormige bekroning van een gevel of muuropening. geopend door een rondboogvenster. Spiegelboogdeur met hardstenen omlijsting in Lodewijk XV-stijl uit derde kwart 18e eeuw, in de rechter traveeVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...): geprofileerd kwarthol beloop met neuten, rocailles1. Schelp- of rotsachtig, asymetrisch ornament, waaraan rococo haar naam dankt. - 2. Tuinfolies of rotsachtige tuinconstructies. als sluitsteenSluitsteen van een opening; weerhoudt de gewelfstenen in een boog of gewelf. en in de zwikkenHoekstuk tussen een boog en de omlijsting waarin de boog gevat is., onder een gebogen waterlijstVooruitspringende rand in het gevelvlak die regenwater buiten gevel laat afdruppelen. op gestrekte uiteinden; steenhouwersmerk ,mogelijk te identificeren met J. Lissen + H. Poliart (Arquennes, Feluy).