Monument voor de Weldoeners der Armen

Fonteinmonument in 1900 ontworpen door beeldhouwer Godefroid Devreese en ingehuldigd op 14.07.1907. Het beeldhouwwerk bestaat uit een vernuftig geheel van sokkelsHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel., bekkens en waterstralen ontworpen door architect Henri Jacobs en landschapsarchitect Edmond Galoppin. De typische art-nouveaulijnen en de gedurfde compositie maken er een uitzonderlijk monument van.

Op 13.08.1895 stelden beeldhouwer Godefroid Devreese en architect J. J. Van Ysendyck aan de gemeenteraad van Schaarbeek voor om een monument op te richten voor de weldoeners van de gemeente, een idee dat enkele maanden tevoren al door de Commissie der Gasthuizen was geopperd. Oorspronkelijk zou het monument worden geplaatst op het Liedtsplein, maar met instemming van G. Devreese werd in 1903 gekozen voor het huidige plein. De aanleg en inrichting van de kort tevoren aangelegde Ambiorixsquare inspireerde deze van het Weldoenersplein.

Het monument vermengt uiteenlopende materialen: carraramarmer (beelden), graniet (onder meer voor de sokkels), hardsteen en roze zandsteen met rusticaIn oorsprong een gevelbehandeling waarbij ruwgehakte, rechthoekige blokken natuursteen uit de loodlijn steken en de gevel op die manier een fors, rustiek (rustica) karakter verleent; later op gevel vormelijk geïmiteerd door middel van uitspringend al dan niet bepleisterde bakstenen blokken of banden (doorlopende schijnvoegen). (onderbouw). Centraal in de compositie staat het beeld van De Liefdadigheid, met een vrouw staande tussen een uitgemergelde grijsaard en een kind. Op de hoge sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel. staan de namen van de Schaarbeekse weldoeners. Eronder houdt een jonge vrouw die op een groentemand leunt een schild vast met de afbeelding van een fruitboom, wellicht een verwijzing naar de boomgaarden en de moestuinen die ooit de rijkdom van Schaarbeek vormden. Op de sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel. bevindt zich een tweetalig opschrift ter ere van de schenkers. De twee beelden staan in een bekken met geprofileerde lijnen; op de hoeken van de rand staan fabelachtige zeedieren. Het geheel is voorzien van verscheidene fonteinmonden, op de hoeken van het bekken, aan de voet en in de bovenste sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel.. Het stromende water wordt via een verval naar een lagergelegen drielobbigVoorzien van het aantal lobben dat door het telwoord wordt aangegeven (vb. tweelobbig, drielobbig, …) bekken gevoerd.