Résidence d’Ixelles [Residentie van Elsene]

Appartementsgebouw in art decoPeriode: 1920-1940 De art?decostijl ontstaat in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog en sluit aan bij de geometrische tendens van de art nouveau. De stijl ontleent zijn naam aan de Exposition internationale des Arts décoratifs et industriels modernes, die in 1925 in Parijs plaatsvond. De belangrijkste kenmerken vertalen zich in de geometrisering van lijnen en volumes, in soberheid en symmetrie, terwijl toch een uitgesproken voorliefde voor ornamenten behouden blijft. Die ornamenten neigen eveneens naar geometrische vormen. De inspiratiebronnen voor versieringen komen uit exotische of oude artistieke tradities (het Oosten, Afrika, precolumbiaanse en Egyptische kunst, Grieks-Romeinse oudheid). De integratie van plantenmotieven met Afrikaanse inspiratie illustreert de stilistische impact van de koloniale periode op de Brusselse architectuur. De art deco toont een grote belangstelling voor uiteenlopende traditionele bekledingsmaterialen (baksteen en pleisterwerk), die een hele waaier aan kleuren en texturen bieden. De stijl geeft blijk van een voorkeur voor gewapend beton, waarvan de plasticiteit sculpturale vormen en imposante volumes mogelijk maakt die kenmerkend zijn voor de art deco. Het materiaal laat bovendien toe grote open binnenruimten te ontwerpen, ideaal voor monumentale inkomhallen en spektakelzalen. De voorliefde voor kleur uit zich soms ook in het raamwerk of in metalen elementen. De architectuur geeft bovendien de voorkeur aan grote glaspartijen (die soms de vorm aannemen van bow-windows) en aan platte daken (soms voorzien van een gestileerde koepel). Op grondplannen worden de binnenruimtes van woningen meer van elkaar onderscheiden (woonkamer, eetkamer, slaapkamers), terwijl de trap soms naar het midden of de voorzijde van de woning wordt verplaatst om de achtergevel en het contact met de tuin vrij te maken. Nieuwe comfortruimten worden geïntegreerd (badkamer, toilet, keuken, functionele inkomruimte). Verfijnde materialen zoals marmer, marbriet, granito, mozaïek en gekleurd glas worden gewaardeerd. In Brussel, zoals elders, leent de art?deco?esthetiek zich perfect voor de eisen van decorum en comfort van gebouwen die aan ontspanning en luxe zijn gewijd (hotels, bioscopen, warenhuizen, theaters), evenals voor die van luxeappartementsblokken, waarvan de bouw – gestimuleerd door de wet van 1924 op de mede-eigendom – zich laat inspireren door Parijse voorbeelden. Hoewel de beweging aanvankelijk een elitaire basis heeft, wordt ze al snel een populair succes en groeit ze uit tot een courante bouwstijl. In de jaren 1930 evolueert de decoratieve expressie van de art deco door elementen van het modernisme te integreren en met name van de scheepsarchitectuur (vlaggenmasten, patrijspoorten, aerodynamische vormen) (zie “pakketbootstijl”)., i.o.v. de Compagnie foncière ixelloise en n.o.v. architecten R. en R. Théry, 1936.

Zes bouwlagen, hoogste als terugspringende attiekverdiepingVerdieping (soms halve verdieping), gelegen net boven de kroonlijst of als terugspringende hoogste verdieping van een gebouw. , verdeeld in vier afzonderlijke blokken (58 appartementen) die alleen in souterrainHoge kelder of half verzonken verdieping. met elkaar in verbinding staan. Bakstenen gevels met elementen in hardsteen en witsteen van Euville; lichte gedeelten bepleisterdMuur of plafond bedekt met een laag mortel op basis van een mengsel van kalk, gips of cement en zand, met of zonder andere fijne toeslagmaterialen. met chromolith.

Eerste blok in Waversesteenweg, drie andere en ook bijgebouw van drie bouwlagen bereikbaar via binnenplein dat square de la Résidence [Residentiesquare]wordt genoemd (in 1937 afgesloten met afsluitingsmuur).

Elk blok heeft eigen ingang: portaal1. In muur uitgespaarde ruimte voor een deur of toegang; - 2. Meer gesloten, voor of achter een gebouw geplaatste beschutting (voorbouw, vestibule). uitgevend op kleine hal met lambriseringWandbetimmering, meestal bestaande uit paneelwerk, aangebracht tegen een binnenmuur (vaak het onderste gedeelte ervan); later ook in marmer, stucwerk, … in Rouge royal marmer; betegelde vloer in dambordpatroon van hetzelfde marmer en Romeinse travertijn. Deze hal geeft uit op een grotere hal met de toegang naar twee appartementen, trappenhuisGedeelte van een gebouw waarin de trappen zijn ondergebracht. en lift.

Blok in Waversesteenweg met vier appartementen per verdieping. Benedenverdieping bekleed met Romeinse travertijn; handelsruimten oorspronkelijk bedoeld voor luxewinkels. Bewaarde uitstalramen: eiken schrijnwerkVerzameling van al het (niet-constructief) houten materiaal zoals deuren, vensterkozijnen, erkeronderdelen, kroonlijst, …; bij uitbreiding ook materiaal in aluminium, PVC, ...  waarvan stijlenVerticale zijden van een opening waarop een boog of latei rust. tot minimum beperkt zijn; verdiept ingebrachte deur. Elke winkel met aanpalende woning.
Drie andere blokken identiek: op elke verdieping twee appartementen bereikbaar via lift in hart van trappenhuisGedeelte van een gebouw waarin de trappen zijn ondergebracht. in granitoBedekking met veelkleurige (marmer)stukjes, gebed in cementmortel, die na verharding glanzend wordt geschuurd..

Links van toegang naar binnenplein, bijgebouw van drie bouwlagen met handelsruimte op benedenverdieping; eerste verdieping werd vroeger betrokken door het kantoor van de Compagnie foncière ixelloise; op tweede verdieping twee appartementen.