Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Typologie(ën)
bibliotheek
theater/schouwburg
theater/schouwburg
Ontwerper(s)
Armand POPPE – architect – 1950
Juridisch statuut
Ingeschreven in de wettelijke inventaris op 19 augustus 2024
Stijlen
Traditionalistische architectuur
Inventaris(sen)
- Urgentie-inventaris van het bouwkundig erfgoed van de Brusselse agglomeratie (Sint-Lukasarchief 1979)
- Actualisatie van de Urgentie-Inventaris (Sint-Lukasarchief - 1993-1994)
- Actualisatie van het inventarisatieproject van het Bouwkundig Erfgoed (DMS-DML - 1995-1998)
- Het monumentale erfgoed van België. Elsene (DMS-DML - 2005-2015)
Dit (deze) goed(eren) bezit(ten) de volgende waarde(n)
- Artistiek Het ontwerp van een onroerend goed (gebouw) door een gerenommeerde kunstenaar (architect) kan maar zeer zelden als criterium worden beschouwd. Om het belang van de selectie van dit onroerend goed te beoordelen, en de plaats dat het inneemt in het oeuvre van een kunstenaar (architect), is dit een criterium dat moet worden afgewogen met de architectonische kwaliteit (compositie en interne structuur), de uitvoering (materialen, technische beheersing), de plaats in de architectuurgeschiedenis dewelke een getuigenis zijn van een fase of aspect van landschapsarchitectuur of de bouwkunst in het verleden. Zodoende gelden koppelingen naar volgende criteria: zeldzaamheid (typologie, stijl, materiaalgebruik, bronnen), representativiteit (idem), authenticiteit (idem + de kwaliteit van de uitvoering) en integriteit (bewaringstoestand, oorspronkelijke elementen)). Een goed bevat ook artistieke waarde als het kunstwerken omvat (beeldhouwwerken, reliëfs ontworpen voor het goed, enz.) of decoratieve elementen uit de oorspronkelijke bouwperiode of met bijzondere kwaliteit (gesigneerd glasramen, sgraffito, lichtbeuk, enz.).
- Esthetisch Historisch gezien werd die waarde aangewend om waardevolle groene ruimten en natuurlijke of halfnatuurlijke gebieden aan te duiden. De waarde kan ook gelden voor grote gehelen van gebouwen in een stedelijk gebied, met of zonder natuurlijke elementen, of monumenten die het stadslandschap markeren. Een afweging met andere waarden dringt zich tevens op: de artistieke, de landschappelijke (integratie van het werk in het stedelijk landschap, oriëntatiepunten in de stad) en de stedenbouwkundige waarde (spontane of rationele stedelijke gehelen). De volgende selectiecriteria worden er eveneens aan gekoppeld: de ensemblewaarde en de contextuele waarde.
- Historisch Het onroerend goed heeft een historische waarde : - als het getuigt van een bijzondere periode in de geschiedenis van de streek of de gemeente; - of als getuigenis van een periode en/of een zeldzame ontwikkeling van een periode (bv. tuinstad die representatief is voor een bouwwijze die werd toegepast in het kader van de grote bouwcampagnes na de Tweede Wereldoorlog; dorpskernen die de eerste gegroepeerde bouwwerken van de gemeenten van de tweede ring illustreren; de Hallepoort als overblijfsel van de tweede omwalling; - of als getuigenis van een bepaalde stedelijke (en/of landschappelijke) ontwikkeling van de stad (bv. gebouwen aan de centrale lanen of in de Leopoldswijk); - of wanneer het een band vertoont met een belangrijke historische figuur – met inbegrip van persoonlijke huizen van architecten en kunstenaarsateliers (bv. het geboortehuis van Constantin Meunier, het huis van Magritte); - of in verband kan worden gebracht met een belangrijke historische gebeurtenis (bv. huizen van de wederopbouw na het bombardement van 1695, de Congreskolom); - of een typologische representativiteit vertoont die kenmerkend is voor een commerciële of culturele beroepsactiviteit (bv. kerken, bioscopen, industriële architectuur, apotheken); - of als het representatief is van het oeuvre van een belangrijke architect in de architectuurgeschiedenis op internationaal, nationaal, regionaal of lokaal niveau (dit betreft zowel befaamde architecten als V. Horta, V. Bourgeois, M. Polak als secundaire architecten, die lokaal verbonden worden aan een gemeente zoals Fernand Lefever in Koekelberg of Emile Hoebeke in Sint-Agatha-Berchem).
- Stedenbouwkundig Sommige bouwkundige goederen of landschappen hebben in het verleden een prominente rol gespeeld in de planmatige inrichting van de bebouwde ruimte en de stedelijke ruimte. Meestal bepalen zij andere stedenbouwkundige (plan)vormen zodat er zich een wisselwerking voortdoet tussen bebouwde en niet-bebouwde (of open) ruimte. Die inrichting omvat ook de samenhang tussen verschillende schaalniveaus. Een onroerend goed heeft stedenbouwkundige waarde wanneer het daarin een rol speelt, bijvoorbeeld : - hoekgebouwen; - coherente pleinen of homogene huizenrijen (gevels die een ensemble vormen van dezelfde stijl, periode en volume); - tuinwijken, - deskundig ingeplante torens (hoogbouw) en hun relatie tot hun onmiddellijke kwaliteitsvolle omgeving die coherent kan zijn, maar ook contrastrijk, - relicten van stedenbouwkundige concepten en hoe die architecturaal (en typologisch) zijn of werden ingevuld, zoals bijvoorbeeld de nog bewaarde eclectische stadspaleizen en/of herenhuizen in de Leopoldswijk.
Onderzoek en redactie
2007-2009
id
Urban : 18856
Beschrijving
Bibliotheek in traditionalistischePeriode: vanaf 1920
Traditionalistische architectuur duidt een manier van bouwen aan die zich
bewust laat inspireren door vormen, materialen en vakmanschap uit het verleden.
Het gaat om een houding die inzet op continuïteit en niet op een breuk met het
voorgaande. De traditionalistische architectuur probeert geen volledig nieuwe
stijl uit te vinden, maar veeleer de bouwkundige tradities van een streek, een
land of een tijdperk te respecteren, te behouden of te herinterpreteren. Die
tendens komt onder meer tot uiting na de twee wereldoorlogen: traditionalisten
willen de stad identiek heropbouwen om zo het beeld van de oude stad te
behouden. Zij verzetten zich tegen de modernisten, die het verleden volledig
willen uitwissen.
Kenmerkend voor traditionalistische architectuur is het gebruik van lokale of
traditionele materialen (steen, baksteen, leisteen, hout), soms gecombineerd
met moderne technieken en klassieke vormen en proporties (symmetrie, hellende
daken, regelmatige gevelopeningen). Traditionalistische architectuur behoort
niet tot één welbepaalde periode: het is vooral een architecturale houding die
op verschillende momenten opnieuw verschijnt, vaak als reactie op snelle
veranderingen of op bewegingen die als te vernieuwend worden beschouwd. Het
traditionalisme beleefde met name een heropleving tijdens de jaren 1980-2000,
als reactie op architectuur die als anoniem werd ervaren (grote gehelen,
commerciële zones) stijl, architect Armand Poppe, 1950.
Dit gebouw resulteert uit de grondige verbouwing van een voormalig café met achterzaal voor banketten en een klein theater.
Vier bouwlagen waarvan hoogste in attiekMuur of bouwlaag boven de kroonlijst die meestal het dak aan het gezicht onttrekt.. Gevel in witsteen en gele baksteen met elementen in hardsteen. VensterregistersDoorlopende horizontale aaneenschakeling van vensters., gestructureerd door brede stenen omlijstingen. Traliewerk voor venstersLicht- en/of luchtopening in een muur. van benedenverdieping en voor deur met spiraalmotieven.
Interieur. In het gebouw bevindt zich de gemeentebibliotheek en ook het Petit théâtre Mercelis.
Dit gebouw resulteert uit de grondige verbouwing van een voormalig café met achterzaal voor banketten en een klein theater.
Vier bouwlagen waarvan hoogste in attiekMuur of bouwlaag boven de kroonlijst die meestal het dak aan het gezicht onttrekt.. Gevel in witsteen en gele baksteen met elementen in hardsteen. VensterregistersDoorlopende horizontale aaneenschakeling van vensters., gestructureerd door brede stenen omlijstingen. Traliewerk voor venstersLicht- en/of luchtopening in een muur. van benedenverdieping en voor deur met spiraalmotieven.
Interieur. In het gebouw bevindt zich de gemeentebibliotheek en ook het Petit théâtre Mercelis.
Bronnen
Archieven
GAE/DS 230-13-15; 230-15.
Publicaties en studies
BOVY, Ph., Vers l'Ermitage, Gemeente Elsene, Brussel, 2002 (À la découverte de l'histoire d'Ixelles, 9), p.15.
GAE/DS 230-13-15; 230-15.
Publicaties en studies
BOVY, Ph., Vers l'Ermitage, Gemeente Elsene, Brussel, 2002 (À la découverte de l'histoire d'Ixelles, 9), p.15.
Opmerkelijke bomen in de nabijheid
