Korte Boterstraat 4-​6

Nr. 4. Diephuis met drie bouwlagen en vier traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...) onder plat dak.

Volgens geveltekening toestand voor 1918 met lijstgevel van vier bouwlagen, met blindeZonder opening; blind venster, schijnopening. muuropeningen in uiterste traveeVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...) op bovenste verdieping. Verbouwing tot huidig laat-barok geveltype met in- en uitgezwenkte top door architect A. De Vleeschouwer (zie opschrift sokkel), 1918. Verwerking van baksteen met Gobertangesteen en hardsteen. Typerende platte bandversiering met spiegelvorming, drieledige top met voluutaflijning en frontonDriehoekige of segmentvormige bekroning van een gevel of muuropening..

Nr. 6. Combinatie van diep- en breedhuis onder L-vormig zadeldakDak met twee hellende dakvlakken.; drie bouwlagen en drie traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...).

Gerestaureerde (ca. 1919?) 17e eeuwse trapgevelGevel met een driehoekige bekroning die trapsgewijs versmalt. met geveltop opnieuw gerestaureerd in 1953 (architect Albert Raes). Verankerde bakstenen gevel met gelijkaardige ordonnantie en decoratie als nr. 4. Centraal rondboogvenster en rechthoekige zijvensters onder druiplijst in top. Benedenverdieping voorheen belijnd door pilastersPlatte, weinig uitspringende muurpijler, vaak met basis en kapiteel.; huidig uitzicht met hardstenen neo-Lodewijk XV-schouderboogdeur (architect A. De Vleeschouwer, 1919).

Benedenverdieping - doorlopend  over nr. 6 - met neobarokDe Neobarokstijl in Brussel ontwikkelde zich in de periode tussen circa 1880 en 1914, binnen het bredere kader van het eclecticisme dat de Belgische architectuur in de tweede helft van de 19e eeuw domineerde. Deze stijl herneemt de vormen, composities en expressieve effecten van de 17e eeuwse barok, maar vertaalt ze naar een laat-19e-eeuwse stedelijke en burgerlijke context. In tegenstelling tot het meer rationele neoclassicisme of de streng (archeologische) neostijlen, onderscheidt de neobarok zich door dynamiek, plastische rijkdom en ornamentale overvloed. In Brussel sluit de opkomst van de neobarok nauw aan bij het beleid van verfraaiing en representatie dat onder koning Leopold II werd gevoerd die de bouw stimuleerde van monumentale boulevards, theaters, musea en prestigieuze burgerhuizen waarin deze exuberante vormentaal een passend middel tot stedelijke en nationale zelfverheffing bood. De Brusselse neobarok kenmerkt zich door een uitgesproken theatraliteit in de gevelcompositie, waarin beweging, asymmetrie en plastische articulatie centraal staan. Gebogen en gebroken frontons, rijk geprofileerde kroonlijsten, zware – vaak gekoppelde – kolommen of pilasters met Korinthische of composiete kapitelen, cartouches, guirlandes, festoenen, putti en mascarons bepalen het beeld. Daarnaast wordt natuursteen decoratief gecombineerd met pleisterwerk, en zorgt een sterk sculpturale belijning ervoor dat de gevel als het ware in reliëf naar voren treedt. De stijl fungeert zo als een expressief medium van stedelijke representatie, waarbij ornament en structuur samensmelten tot een scenografisch geheel. In Brussel komt de neobarok voor in uiteenlopende contexten: in openbare gebouwen zoals theaters, banken en ministeries, in luxueuze burgerhuizen en stadspaleizen, in commerciële panden waar gevel en interieur een doorlopend barok idioom delen, en eveneens in kerkelijke architectuur. rondboogpoortje onder uitgewerkt bovenlichtBovenste gedeelte van een raam- of deurkozijn, gescheiden door een dwarsregel; soms voorzien van glas-in-lood en/of roeden..