Korte rechtlijnige straat van de Renbaanlaan naar de Rode-Kruissquare. Ligt in het verlengde van de Burgemeestersstraat.

Ze werd aangelegd in het kader van het Plan d'expropriation par zones pour l'aménagement des abords des étangs et pour l'ouverture de plusieurs rues aboutissant à l'avenue Louise, à la chaussée de Boondael, à la place Sainte-Croix et à l'ancienne abbaye de la Cambre dat werd goedgekeurd bij K.B. van 22.08.1873 (opgesteld door inspecteur der wegen van de buitenwijken van Brussel Victor Besme en directeur van Openbare Werken van Elsene Louis Coenraets). De aanleg van de weg en de vijvers werd uitgevoerd door de Société de l'Avenue Louise – eigenaar van de terreinen beneden de rotonde van de Louizalaan –, en dit volgens een akkoord met de stad Brussel en de gemeente Elsene, die sinds 1871 de meeste van deze gronden in hun bezit hadden.

Het tracé herneemt deels dat van een oude weg (die al in de 13e eeuw zou zijn ontstaan) die vertrok van de Munsterstraat, de Boondaalsesteenweg overstak en uitkwam in de Zwaanstraat (huidige Émile de Becolaan). In de eerste helft van de 19e eeuw werd het gedeelte tussen de Munsterstraat en de Boondaalsesteenweg Roodensteen genoemd (huidige Géo Bernierlaan en Burgemeestersstraat), en het stuk daar voorbij heette Zavelstraat (huidige Gustave Biotstraat).

De [i]Roodensteen[/i] van de Munsterstraat naar de Boondaalsesteenweg (thans Géo Bernierlaan en Burgermeesterstraat), J. Huvenne, [i]Carte topographique et hypsométrique de Bruxelles et ses environs, ca 1858[/i], detail (© Commission française de la Culture de l’agglomération de Bruxelles).

Ze werd aanvankelijk Burgemeestersstraat genoemd (ze vormde het laatste straatgedeelte van de huidige straat met deze naam) en kreeg op de gemeenteraadszitting van 08.09.1922 haar huidige naam die hulde wilde brengen aan de dierenschilder Georges Bernier (Namen, 1862-Elsene, 1918). Hij was gespecialiseerd in portretten van paarden, maar maakte ook talrijke affiches en hij was tevens een van de stichters van de kunstkring Le Sillon (1893).

Géo Bernierlaan, onpare zijde, s.d (Prentbriefkaartenverzameling Dexia Bank).

De bebouwing, grotendeels met burgerwoningen, vormt aan weerszijden van de laan opmerkelijke gehelen van hoge architecturale kwaliteit. Ze werden tussen 1913 en 1929 gebouwd voor een gegoede burgerij in de stijlen die toen in de mode waren: Beaux-Artsstijl, art deco en, zeldzamer, eclecticisme. Een van de opmerkelijke huizen is de eigen woning van architect Adrien Blomme (zie nr. 13), de tweede woning die hij voor zichzelf liet bouwen, na die in de Amerikaansestraat (1908; zie Amerikaansestraat nr. 205). A. Blomme ontwierp eveneens een huis op nr. 7 en een appartementsgebouw ter hoogte van het kruispunt met de Renbaanlaan (nr. 1, 1928). Daartegenover bevindt zich een ander appartementsgebouw, in 1929 ontworpen door architect René Théry voor aannemer C. François (nr. 2).

Overeenkomstig de in 1873 gesigneerde overeenkomst tussen de gemeente Elsene en de Société de l'Avenue Louise, bevindt zich voor de huizen een non-aedificandi zone voor de aanleg van voortuinen die bijdragen aan het groene en pittoreske karakter van de wijk van de vijvers.
Bekijk de weerhouden gebouwen

Bronnen

Archieven
GAE/OW 148.
GAE/OW Historique des rues (1925).
GAE/DS 1: 148-1; 2: 148-2.

Publicaties en studies
DUQUENNE, X., L'avenue Louise à Bruxelles, Xavier Duquenne éd., Brussel, 2007.
GUILLAUME, A., MEGANCK, M., et al., Atlas du sous-sol archéologique de la Région de Bruxelles:15 Ixelles, Brussel, 2005, p.63.
HAINAUT, M., BOVY, Ph., Ixelles-Village et le quartier des Étangs, Gemeente Elsene, Brussel, 1998 (À la découverte de l'histoire d'Ixelles, 3).
Ixelles, Ensembles urbanistiques et architecturaux remarquables, ERU, Brussel, 1990, pp.81-88.
Le quartier des étangs d'Ixelles, Ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Brussel, 1994 (Bruxelles, Ville d'Art et d'Histoire, 10).

Tijdschriften
FISCHER, G., «Les Bernier tous Ixellois», Mémoires d'Ixelles, 6, 1982, s.p.