Voormalige bioscoop Mirano

Sinds 1912 vormde Nr. 38 een feestzaal, café-restaurant, bioscoop à la Girafe. Vanaf 1931 omgevormd tot bioscoop, aanvankelijk onder de naam 'Casino van Sint-Joost'. In 1942 - onder huidige naam Mirano - wordt de inkompartij van de bioscoop aangepast aan de bouwstijl van dat moment n.o.v. arch. R. AJOUX die in 1938 tevens de plannen voor de bioscoop Century ontwierp alsook de oorspronkelijke plannen voor de Marignan.

 Na afbraak van de beide panden nr. 38-40 in 1951 heropgebouwd n.o.v. diezelfde arch. R. AJOUX. Tot 1976 uitgebaat door de maatschappij Les Cinés de Saint-Josse, tevens uitbater van de Marignan. In 1977 overgenomen door de BVBA Les Cinés Madou. Oorspronkelijk rechthoekige bioscoopzaal met een capaciteit van 600 toeschouwers verdeeld over een parterre en één balkon; laatste filmprojectie in 1978; na werken, vanaf 1981, nachtclub Mirano Continental waar diverse activiteiten plaatsvinden; zal vanaf het midden van 1995 deels opnieuw als bioscoopzaal gebruikt worden.

Gevelfront in gewapend beton met drie terugwijkende bouwlagen onderbroken door een monumentaleZuilen of pilasters die over de volle hoogte of over meer dan één verdieping opgaan, onafhankelijk van de door vensters en bouwlagen gegeven maten. luifelAfdak boven de ingang van een huis of handelszaak., tevens bedaking voor de eerste twee verdiepingen; aansluitend derde bouwlaag oplopend in trapgevelGevel met een driehoekige bekroning die trapsgewijs versmalt.; kelderverdieping over ganse oppervlakte. LuifelAfdak boven de ingang van een huis of handelszaak. en doorlopende  vensterzones van de eerste twee verdiepingen als nadrukkelijke horizontale accenten t.o.v. de verticale lichtreclame met huisnaam 'Ciné Mirano'. Plastisch spel tussen de gebogen volumes van begane grond en eerste verdieping. Inkompartij bestaande uit open trechtervormige hal (zie Marignan) met parementGevel- of muurbekleding. van travertijn en beschilderde panelen1. Dunne (houten) plaat, gevat in een omlijsting van stijlen en regels van deuren, lambriseringen en plafonds; - 2. Gevelversiering in de vorm van een in- (spiegel) of uitspringende (paneel) rechthoekige omlijsting. met geometrische motieven. Bekroond met een luifelAfdak boven de ingang van een huis of handelszaak. waarvan de zoldering met neonverlichting, typisch voor de jaren 1950.


Toegang tot een ruime foyer met kassa, vestiaire en twee trappen, resp. naar ondergrondse toiletruimten en eerste verdieping. Typische lichthouten wandbekleding geaccentueerd met donkerblauwe beschildering onder vals plafond. Vier vleugeldeuren als toegang tot ruimte met laag plafond heden met kleine ellipsvormige bar gevolgd door een over de ganse breedte lopende tweede bar uitlopend op de voormalige bioscoopzaal met proscenium en scène. Parterre heden met houten dansvloer in de granieten vloer ingewerkt. Balkon bereikbaar vanaf laatstgenoemde via twee trappen met smeedijzerenTaai, ‘kneedbaar’ ijzer dat ambachtelijk wordt ‘gesmeed’ (gehamerd bij hoge temperatuur) tot decoratieve bouwonderdelen als tuinhekken, borstweringen… balustradeHekwerk van spijlen of balusters.. Sinds enkele maanden terug in gereedheid gebracht voor filmvertoningen, met 166 plaatsen. Achteraan balkon dubbele projectiecabine, foyer of overloop (wordt gerestaureerd) met toegang tot balkon, appartement heden gebruikt als bureau en nevenruimten. Zaal met oorspronkelijke interieurdecoratie in late art decoPeriode: 1920-1940 De art?decostijl ontstaat in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog en sluit aan bij de geometrische tendens van de art nouveau. De stijl ontleent zijn naam aan de Exposition internationale des Arts décoratifs et industriels modernes, die in 1925 in Parijs plaatsvond. De belangrijkste kenmerken vertalen zich in de geometrisering van lijnen en volumes, in soberheid en symmetrie, terwijl toch een uitgesproken voorliefde voor ornamenten behouden blijft. Die ornamenten neigen eveneens naar geometrische vormen. De inspiratiebronnen voor versieringen komen uit exotische of oude artistieke tradities (het Oosten, Afrika, precolumbiaanse en Egyptische kunst, Grieks-Romeinse oudheid). De integratie van plantenmotieven met Afrikaanse inspiratie illustreert de stilistische impact van de koloniale periode op de Brusselse architectuur. De art deco toont een grote belangstelling voor uiteenlopende traditionele bekledingsmaterialen (baksteen en pleisterwerk), die een hele waaier aan kleuren en texturen bieden. De stijl geeft blijk van een voorkeur voor gewapend beton, waarvan de plasticiteit sculpturale vormen en imposante volumes mogelijk maakt die kenmerkend zijn voor de art deco. Het materiaal laat bovendien toe grote open binnenruimten te ontwerpen, ideaal voor monumentale inkomhallen en spektakelzalen. De voorliefde voor kleur uit zich soms ook in het raamwerk of in metalen elementen. De architectuur geeft bovendien de voorkeur aan grote glaspartijen (die soms de vorm aannemen van bow-windows) en aan platte daken (soms voorzien van een gestileerde koepel). Op grondplannen worden de binnenruimtes van woningen meer van elkaar onderscheiden (woonkamer, eetkamer, slaapkamers), terwijl de trap soms naar het midden of de voorzijde van de woning wordt verplaatst om de achtergevel en het contact met de tuin vrij te maken. Nieuwe comfortruimten worden geïntegreerd (badkamer, toilet, keuken, functionele inkomruimte). Verfijnde materialen zoals marmer, marbriet, granito, mozaïek en gekleurd glas worden gewaardeerd. In Brussel, zoals elders, leent de art?deco?esthetiek zich perfect voor de eisen van decorum en comfort van gebouwen die aan ontspanning en luxe zijn gewijd (hotels, bioscopen, warenhuizen, theaters), evenals voor die van luxeappartementsblokken, waarvan de bouw – gestimuleerd door de wet van 1924 op de mede-eigendom – zich laat inspireren door Parijse voorbeelden. Hoewel de beweging aanvankelijk een elitaire basis heeft, wordt ze al snel een populair succes en groeit ze uit tot een courante bouwstijl. In de jaren 1930 evolueert de decoratieve expressie van de art deco door elementen van het modernisme te integreren en met name van de scheepsarchitectuur (vlaggenmasten, patrijspoorten, aerodynamische vormen) (zie “pakketbootstijl”). waaronder een plaasteren friesHorizontale band om een muurvlak in te delen of aan de bovenzijde te begrenzen; al dan niet beschilderd of versierd (terracotta, sgrafitto, cementtegels…)., lijstwerk, lichthouten lambriseringWandbetimmering, meestal bestaande uit paneelwerk, aangebracht tegen een binnenmuur (vaak het onderste gedeelte ervan); later ook in marmer, stucwerk, … en textiel heden geaccentueerd met donkerblauwe beschildering.