Gebouw E2, Institut supérieur d’Éducation physique et de Kinésithérapie

Rechthoekig gebouw in art decoPeriode: 1920-1940 De art?decostijl ontstaat in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog en sluit aan bij de geometrische tendens van de art nouveau. De stijl ontleent zijn naam aan de Exposition internationale des Arts décoratifs et industriels modernes, die in 1925 in Parijs plaatsvond. De belangrijkste kenmerken vertalen zich in de geometrisering van lijnen en volumes, in soberheid en symmetrie, terwijl toch een uitgesproken voorliefde voor ornamenten behouden blijft. Die ornamenten neigen eveneens naar geometrische vormen. De inspiratiebronnen voor versieringen komen uit exotische of oude artistieke tradities (het Oosten, Afrika, precolumbiaanse en Egyptische kunst, Grieks-Romeinse oudheid). De integratie van plantenmotieven met Afrikaanse inspiratie illustreert de stilistische impact van de koloniale periode op de Brusselse architectuur. De art deco toont een grote belangstelling voor uiteenlopende traditionele bekledingsmaterialen (baksteen en pleisterwerk), die een hele waaier aan kleuren en texturen bieden. De stijl geeft blijk van een voorkeur voor gewapend beton, waarvan de plasticiteit sculpturale vormen en imposante volumes mogelijk maakt die kenmerkend zijn voor de art deco. Het materiaal laat bovendien toe grote open binnenruimten te ontwerpen, ideaal voor monumentale inkomhallen en spektakelzalen. De voorliefde voor kleur uit zich soms ook in het raamwerk of in metalen elementen. De architectuur geeft bovendien de voorkeur aan grote glaspartijen (die soms de vorm aannemen van bow-windows) en aan platte daken (soms voorzien van een gestileerde koepel). Op grondplannen worden de binnenruimtes van woningen meer van elkaar onderscheiden (woonkamer, eetkamer, slaapkamers), terwijl de trap soms naar het midden of de voorzijde van de woning wordt verplaatst om de achtergevel en het contact met de tuin vrij te maken. Nieuwe comfortruimten worden geïntegreerd (badkamer, toilet, keuken, functionele inkomruimte). Verfijnde materialen zoals marmer, marbriet, granito, mozaïek en gekleurd glas worden gewaardeerd. In Brussel, zoals elders, leent de art?deco?esthetiek zich perfect voor de eisen van decorum en comfort van gebouwen die aan ontspanning en luxe zijn gewijd (hotels, bioscopen, warenhuizen, theaters), evenals voor die van luxeappartementsblokken, waarvan de bouw – gestimuleerd door de wet van 1924 op de mede-eigendom – zich laat inspireren door Parijse voorbeelden. Hoewel de beweging aanvankelijk een elitaire basis heeft, wordt ze al snel een populair succes en groeit ze uit tot een courante bouwstijl. In de jaren 1930 evolueert de decoratieve expressie van de art deco door elementen van het modernisme te integreren en met name van de scheepsarchitectuur (vlaggenmasten, patrijspoorten, aerodynamische vormen) (zie “pakketbootstijl”)., n.o.v. architect Eugène DHUICQUE, professor aan de ULB.
De bouw werd mogelijk gemaakt dankzij fondsen die het Nederlandse echtpaar Andriesse-Spanjard ter beschikking stelde. Het gebouw werd gebouwd als antwoord op de grote overheidscampagne om de sport in ons land te bevorderen, een streven dat aansloot bij de geest van de jaren 1930 in Europa.

Het op een heuvel gelegen gebouw, is bereikbaar via een theatrale trap (beschadigd) naar de hoofdingang. Het kijkt uit over een sportveld (stadion, voetbalveld, tennisterreinen) dat in 1937 eveneens door architect Eugène DHUICQUE werd aangelegd. In 1994 werd het deels heraangelegd als parking (architectenbureau SAMYN & PARTNERS).

Dit gebouw van de ULB werd destijds als bijzonder modern beschouwd, omwille van zijn rationeel plan en zijn vernuftig ventilatie- en verwarmingssysteem. In 1950 werd het door dezelfde architect voorzien van een mansardedakGebroken kap of Frans dak met met steile ondervlakken en licht hellende bovenvlakken., ter vervanging van een dakterras met pergola. Door deze verhoging kon een nieuwe sportzaal ingericht worden.

Bakstenen gevel op sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel. in bruine baksteen met hard- en witstenen elementen. Hoofdgevel met twee bouwlagen en drie traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...). Op benedenverdieping vierhoekige venstersLicht- en/of luchtopening in een muur., op verdieping onder rondboogBoog waarvan de kromming een halve cirkel beschrijft., van elkaar gescheiden door hoge doorlopende  band in witsteen met daarop de naam van het instituut.
Schrijnwerk vervangen. Identieke zijgevels, allebei met torenvormig trappenhuisGedeelte van een gebouw waarin de trappen zijn ondergebracht. en op de benedenverdieping een voorbouw met vestiaires en douches. In tweede bouwlaag drie grote venstersLicht- en/of luchtopening in een muur. onder doorlopend  kordonUitspringende, horizontale geleding over de hele breedte van een gevel, om verdiepingen te markeren of als verlenging van de (lek)dorpels. die de sportzaal verlichten.
Oorspronkelijk schrijnwerkVerzameling van al het (niet-constructief) houten materiaal zoals deuren, vensterkozijnen, erkeronderdelen, kroonlijst, …; bij uitbreiding ook materiaal in aluminium, PVC, ...  met roedeverdelingDunne houten of metalen staaf in een kozijn waarin glasruiten worden bevestigd..
De ene zijingang is voorbehouden voor vrouwelijke, de andere voor mannelijke studenten.

Interieur. Bewaarde aankleding en eiken meubilair. Mozaïekvloeren in roodzwart of gebroken wit en zwart. Grote sportzaal (12 x 20 x 6,7 m), aan één kant eindigend in hoge tribunes en aan andere kant uitgevend op bergruimte. Bewaard parket. Aan lange zijden uitgevend op volgens sekse gescheiden vestiaires. Eiken bergkastjes, voordien met koperen traliewerk. Banken met geïntegreerde kapstokken. Deuren in Kambala teak. In het verlengde van de vestiaires, tien douchecabines: witte keramische tegels, eiken deuren en banken.
Trap met borstwering1. Verhoogd gedeelte van een vestingsmuur waarachter men veilig kan lopen; - 2. Muurtje of hekwerk (balkon, terras); - 3. Deel van een muur tussen vloer en onderzijde van een venster; - 4. Verhoging van de buitenmuren van een huis boven de zolderbalken waarop een muurplaat rust. voorzien van koperen greep. Granito- en mozaïekvloeren.