De Magnolialaan is een gebogen verkeersweg die de Houba de Strooperlaan op het kruispunt met de Keizerin Charlottelaan verbindt met de Romeinsesteenweg. Ze kruist de Pioenenstraat en de Jeneverbomenstraat en doorkruist dan het Lotusplein, waarop de Waterkersstraat en de Bieslookstraat uitgeven.

De Magnolialaan vormt eerst de oostelijke grens van de Verregatwijk (zie notitie), die aan de noordkant door de Romeinsesteenweg wordt afgeboord, en doorkruist dan de wijk. Net als de overige straten van de wijk, draagt de straat de naam van een plant of, zoals hier, een heester, toegekend bij besluit van het College van de Stad Brussel van 24.04.1925.

De laan werd pas begin jaren 1950 bebouwd. Op de laatste drie bouwblokken aan pare zijde en de laatste twee aan onpare zijde werd van 1951 tot 1953 een geheel van 27 woninggebouwen opgetrokken dat zich ook langs de Romeinsesteenweg uitstrekte (Magnolialaan 14 tot 30 en 55 tot 59, Romeinsesteenweg 621 tot 639, Verregatstraat 22, Lotusplein 1 en 3 en Pioenenstraat 1). Ze werden in 1949 ontworpen door architect Jules Ghobert i.o.v. de coöperatieve maatschappij Le Home, beheerder van de Verregatwijk. Deze blokken van drie bouwlagen onder zadeldak hebben bakstenen gevels met omlijstingen in gele keramiek en met rode claustra’s in hetzelfde materiaal.

In het driehoekige bouwblok gevat tussen de Houba de Strooperlaan en de Pioenenstraat ligt het Regina Pacisinstituut (nr.2, 4). De oorsprong ervan gaat terug tot 1928, toen kardinaal Van Roey aan abt Albert Coessens vroeg om op het 2,5 hectare grote terrein dat door Le Home was afgestaan, een parochiecentrum te bouwen voor de Société Notre-Dame de Laeken. In september van het daaropvolgende jaar werd in het midden van het perceel, evenwijdig aan de Houba de Strooperlaan, een gebouw opgetrokken dat de abtswoning, een klooster voor de zusters der christelijke scholen, de kerk en de school van het Heilig Kind Jezus bevatte. In 1936-1937 bouwde architect Armand Demey een pastorie aan de Houba de Strooperlaan, gevolgd door een nieuwe kerk links ervan die in 1941 werd ingehuldigd (zie nr.757, 759-761). In 1946 verlengde dezelfde architect het gebouw uit 1929 tot aan de Magnolialaan (nr.2), om het als school te gebruiken. Die werd tot Regina Pacisinstituut herdoopt en in 1967 op nr.4 voorzien van een nieuwe modernistische klasvleugel ontworpen door architect Hugo De Sutter. Deze vleugel heeft een ingang onder een platte luifel en een vensterregister waarvan het aluminium raamwerk is bewaard. In 1969 ontwierp De Sutter voor de congregatie ook een huis aan de Pioenenstraat (nr.4), thans verbouwd tot kleuterafdeling. In 2016-2017 kreeg nr.2 een extra verdieping, en in 2018 werd het volume uit 1929 door een nieuw gebouw vervangen.

Aan onpare zijde wordt de met de Keizerin Charlottelaan gevormde punt van het bouwblok ingenomen door voormalige Gemeenteschool nr.30, thans de Ecole Primaire et Maternelle des Magnolias, ontworpen door architect J. Opdenberg en ingehuldigd op 11.10.1978 (nr.1, 7 en Keizerin Charlottelaan 2). Deze gemeenteschool betrok vroeger de lokalen, thans buiten gebruik, aan de onpare zijde van de Verregatstraat (zie deze straat). Verderop, op de hoek met de Jeneverbomenstraat, ligt het Verregatpark, dat op de voormalige helihaven van Expo 58 werd aangelegd. Men herkent er nog het tracé van de ronde banen en van de geasfalteerde stroken.

Bekijk de weerhouden gebouwen

Bronnen

Archieven
SAB/OW 1-7: 82952 (1969), 87010-87011 (1975); 2-4: 71284 (1929), 67528 (1946), 87574 (1967), 81263 (1969); 14 tot 30, 55 tot 59: 77517 (1949); Pioenenstraat 4: 81263 (1969).

Publicaties en studies
VAN KRIEKINGE, D., Essai de toponymie laekenoise, Laken, 1995, s.p.
VAN NIEUWENHUYSEN, P., Toponymie van Laken (doctoraatsverhandeling in de Germaanse Filologie), UCL, Louvain-la-Neuve, 1998, p. 1415.
VAN ROSSEM, P., WOUTERS, D., Regina Pacisinstituut. Meer dan 80 jaar zusters der christelijke scholen in Verregat, Regina Pacisinstituut, 2011.