Gebouw F2, plan van een typeverdieping, SAB/OW 82362 (1964-1965)

Brussel Uitbreiding Zuid

Gebouw F2, Cité des Courses

Wedrennenlaan 29
ULB De Solbosch-campus

Typologie(ën)

appartementsgebouw

Ontwerper(s)

Pierre GUILLISSEN – architect – 1964-1965

Juridisch statuut

Ingeschreven in de wettelijke inventaris op 19 augustus 2024

Stijlen

Modernisme

Inventaris(sen)

Het monumentale erfgoed van België. Brussel Uitbreiding Zuid (Apeb - 2005-2008)

Dit (deze) goed(eren) bezit(ten) de volgende waarde(n)

Artistiek Het ontwerp van een onroerend goed (gebouw) door een gerenommeerde kunstenaar (architect) kan maar zeer zelden als criterium worden beschouwd. Om het belang van de selectie van dit onroerend goed te beoordelen, en de plaats dat het inneemt in het oeuvre van een kunstenaar (architect), is dit een criterium dat moet worden afgewogen met de architectonische kwaliteit (compositie en interne structuur), de uitvoering (materialen, technische beheersing), de plaats in de architectuurgeschiedenis dewelke een getuigenis zijn van een fase of aspect van landschapsarchitectuur of de bouwkunst in het verleden. Zodoende gelden koppelingen naar volgende criteria: zeldzaamheid (typologie, stijl, materiaalgebruik, bronnen), representativiteit (idem), authenticiteit (idem + de kwaliteit van de uitvoering) en integriteit (bewaringstoestand, oorspronkelijke elementen)). Een goed bevat ook artistieke waarde als het kunstwerken omvat (beeldhouwwerken, reliëfs ontworpen voor het goed, enz.) of decoratieve elementen uit de oorspronkelijke bouwperiode of met bijzondere kwaliteit (gesigneerd glasramen, sgraffito, lichtbeuk, enz.).
Esthetisch Historisch gezien werd die waarde aangewend om waardevolle groene ruimten en natuurlijke of halfnatuurlijke gebieden aan te duiden. De waarde kan ook gelden voor grote gehelen van gebouwen in een stedelijk gebied, met of zonder natuurlijke elementen, of monumenten die het stadslandschap markeren. Een afweging met andere waarden dringt zich tevens op: de artistieke, de landschappelijke (integratie van het werk in het stedelijk landschap, oriëntatiepunten in de stad) en de stedenbouwkundige waarde (spontane of rationele stedelijke gehelen). De volgende selectiecriteria worden er eveneens aan gekoppeld: de ensemblewaarde en de contextuele waarde.
Historisch Het onroerend goed heeft een historische waarde : - als het getuigt van een bijzondere periode in de geschiedenis van de streek of de gemeente; - of als getuigenis van een periode en/of een zeldzame ontwikkeling van een periode (bv. tuinstad die representatief is voor een bouwwijze die werd toegepast in het kader van de grote bouwcampagnes na de Tweede Wereldoorlog; dorpskernen die de eerste gegroepeerde bouwwerken van de gemeenten van de tweede ring illustreren; de Hallepoort als overblijfsel van de tweede omwalling; - of als getuigenis van een bepaalde stedelijke (en/of landschappelijke) ontwikkeling van de stad (bv. gebouwen aan de centrale lanen of in de Leopoldswijk); - of wanneer het een band vertoont met een belangrijke historische figuur – met inbegrip van persoonlijke huizen van architecten en kunstenaarsateliers (bv. het geboortehuis van Constantin Meunier, het huis van Magritte); - of in verband kan worden gebracht met een belangrijke historische gebeurtenis (bv. huizen van de wederopbouw na het bombardement van 1695, de Congreskolom); - of een typologische representativiteit vertoont die kenmerkend is voor een commerciële of culturele beroepsactiviteit (bv. kerken, bioscopen, industriële architectuur, apotheken); - of als het representatief is van het oeuvre van een belangrijke architect in de architectuurgeschiedenis op internationaal, nationaal, regionaal of lokaal niveau (dit betreft zowel befaamde architecten als V. Horta, V. Bourgeois, M. Polak als secundaire architecten, die lokaal verbonden worden aan een gemeente zoals Fernand Lefever in Koekelberg of Emile Hoebeke in Sint-Agatha-Berchem).

Onderzoek en redactie

2006-2007

id

Urban : 15750

lees meer

Beschrijving

Complex met studentenwoningen, in 1964-1965 ontworpen door architect Pierre GUILLISSEN. Het gebouw telt 227 kamers, tot in 1975 voorbehouden voor jonge meisjes.

Tien bouwlagen en dertien traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...), waarvan elfde uitspringend en met balkons. Doorlopende borstweringen1. Verhoogd gedeelte van een vestingsmuur waarachter men veilig kan lopen; - 2. Muurtje of hekwerk (balkon, terras); - 3. Deel van een muur tussen vloer en onderzijde van een venster; - 4. Verhoging van de buitenmuren van een huis boven de zolderbalken waarop een muurplaat rust. in samengestelde porfi ersteen. Brede venstersLicht- en/of luchtopening in een muur. met roestvrij stalen omlijsting rond houten schrijnwerkVerzameling van al het (niet-constructief) houten materiaal zoals deuren, vensterkozijnen, erkeronderdelen, kroonlijst, …; bij uitbreiding ook materiaal in aluminium, PVC, ... , wat voor die tijd nieuw was. Vernuftig sluitingssysteem met nylon glijders. Gebouw gebouwd in betonnen zuilenCilindervormig steunpunt; vaak voorzien van basis en kapiteel. De kleine en/of dunne variant ervan wordt colonnet genoemd. en paddenstoeltegels, wat een snelle constructie mogelijk maakte.

Interieur. Destijds als modelinrichting opgevat: individueel sanitair, voldoende ruime kamers van 10 m², vergader- en werkzalen, gemeenschappelijke diensten (keuken, was- en strijkruimte, garderobe, enz.), geluidsisolatie (speciaal bestudeerde geprefabriceerde tussenwanden en vasttapijt), veiligheid (noodtrap, enz.). Installatie voor waterverzachting van warm water. Gangen met bakstenen muren en geïntegreerde lage verlichting. Uniforme oranje kleur voor gevelafwerking.

Bronnen

Archieven
SAB/OW 82362 (1964-1965).

Publicaties en studies
GILLET, J.-P., Les sept fontaines de la sagesse. U.L.B. 1958-1968. Chronique, Les Éperonniers, Brussel, 1992, pp. 91-92.
UYTTEBROUCK, A., DESPY-MEYER, A. (o.l.v.), 150 ans de l'Université libre de Bruxelles : 1834-1984, Éditions de l'Université de Bruxelles, Brussel, 1984, p. 148.
VAN DEN DUNGEN, P., Les cités d'hier et d'aujourd'hui, Archives de l'Université libre de Bruxelles, Brussel, 1997, pp. 56, 67, 69, 71.

Tijdschriften
FRANCART, G., ‘Nouveau style de fenêtres utilisé dans les Gebouws', Acier, 6, 1967, pp. 285-288.
‘ULB cité estudiantine pour jeunes filles', Architecture, 68,1966, pp. 218-221.

‘Cité estudiantine pour jeunes filles, à Bruxelles', La Maison, 1, 1966, pp. 26-29.

‘ULB cité estudiantine pour jeunes filles', Rythme, 43, 1966, pp. 18-20.