Monument Odilon-Jean Périer, de fontein van de dichter (geplaatst in 1949), architecten Maurice HOUYOUX en Joseph Diongre, 2006

Brussel Uitbreiding Zuid

Monument Odilon-Jean Périer. De fontein van de dichter

Louizalaan

Typologie(ën)

beeldhouwwerk en herdenkingsmonument

Ontwerper(s)

Maurice HOUYOUX – architect – 1949

Joseph DIONGRE – architect – 1949

Juridisch statuut

Ingeschreven in de wettelijke inventaris op 19 augustus 2024

Dit (deze) goed(eren) bezit(ten) de volgende waarde(n)

Artistiek Het ontwerp van een onroerend goed (gebouw) door een gerenommeerde kunstenaar (architect) kan maar zeer zelden als criterium worden beschouwd. Om het belang van de selectie van dit onroerend goed te beoordelen, en de plaats dat het inneemt in het oeuvre van een kunstenaar (architect), is dit een criterium dat moet worden afgewogen met de architectonische kwaliteit (compositie en interne structuur), de uitvoering (materialen, technische beheersing), de plaats in de architectuurgeschiedenis dewelke een getuigenis zijn van een fase of aspect van landschapsarchitectuur of de bouwkunst in het verleden. Zodoende gelden koppelingen naar volgende criteria: zeldzaamheid (typologie, stijl, materiaalgebruik, bronnen), representativiteit (idem), authenticiteit (idem + de kwaliteit van de uitvoering) en integriteit (bewaringstoestand, oorspronkelijke elementen)). Een goed bevat ook artistieke waarde als het kunstwerken omvat (beeldhouwwerken, reliëfs ontworpen voor het goed, enz.) of decoratieve elementen uit de oorspronkelijke bouwperiode of met bijzondere kwaliteit (gesigneerd glasramen, sgraffito, lichtbeuk, enz.).
Esthetisch Historisch gezien werd die waarde aangewend om waardevolle groene ruimten en natuurlijke of halfnatuurlijke gebieden aan te duiden. De waarde kan ook gelden voor grote gehelen van gebouwen in een stedelijk gebied, met of zonder natuurlijke elementen, of monumenten die het stadslandschap markeren. Een afweging met andere waarden dringt zich tevens op: de artistieke, de landschappelijke (integratie van het werk in het stedelijk landschap, oriëntatiepunten in de stad) en de stedenbouwkundige waarde (spontane of rationele stedelijke gehelen). De volgende selectiecriteria worden er eveneens aan gekoppeld: de ensemblewaarde en de contextuele waarde.
Historisch Het onroerend goed heeft een historische waarde : - als het getuigt van een bijzondere periode in de geschiedenis van de streek of de gemeente; - of als getuigenis van een periode en/of een zeldzame ontwikkeling van een periode (bv. tuinstad die representatief is voor een bouwwijze die werd toegepast in het kader van de grote bouwcampagnes na de Tweede Wereldoorlog; dorpskernen die de eerste gegroepeerde bouwwerken van de gemeenten van de tweede ring illustreren; de Hallepoort als overblijfsel van de tweede omwalling; - of als getuigenis van een bepaalde stedelijke (en/of landschappelijke) ontwikkeling van de stad (bv. gebouwen aan de centrale lanen of in de Leopoldswijk); - of wanneer het een band vertoont met een belangrijke historische figuur – met inbegrip van persoonlijke huizen van architecten en kunstenaarsateliers (bv. het geboortehuis van Constantin Meunier, het huis van Magritte); - of in verband kan worden gebracht met een belangrijke historische gebeurtenis (bv. huizen van de wederopbouw na het bombardement van 1695, de Congreskolom); - of een typologische representativiteit vertoont die kenmerkend is voor een commerciële of culturele beroepsactiviteit (bv. kerken, bioscopen, industriële architectuur, apotheken); - of als het representatief is van het oeuvre van een belangrijke architect in de architectuurgeschiedenis op internationaal, nationaal, regionaal of lokaal niveau (dit betreft zowel befaamde architecten als V. Horta, V. Bourgeois, M. Polak als secundaire architecten, die lokaal verbonden worden aan een gemeente zoals Fernand Lefever in Koekelberg of Emile Hoebeke in Sint-Agatha-Berchem).

Onderzoek en redactie

2005-2006

id

Urban : 15955

lees meer

Beschrijving

Monument in samengestelde steen met bronzen elementen n.o.v. arch. Maurice Houyoux en Joseph Diongre, 1949 (tevens plaatsingsdatum).

De dichter Odilon-Jean Périer (1901-1928) woonde in Defacqzstraat 50, en daarna in Louizalaan 268. Het monument biedt de bezoeker een meditatieruimte betegeld met grote vierkante plavuizen en bestaande uit een lange bank en een kleine fontein met strakke lijnen: wijd uitlopende sokkelHoge plint van een gevel; fungeert als voetstuk in ordonnantie van de gevel. en cirkelvormig bekken waaruit zuiltje oprijst. Geheel voorzien van verzen van de dichter. Op de bank: “qui m'écoute chanter me garde de mourir” [vrije vertaling: Wie me hoort zingen weerhoudt me te sterven]. Op het bekken: “je t'offre un verre d'eau glacée n'y touche pas distraitement il est le prix d'une pensée sans ornement” [vrije vertaling: Ik geef je een koud glas water, drink het niet onoplettend leeg, het is de prijs van een gedachte zonder franje].

Bronnen

Archieven
DEROM, P. (dir.), Les sculptures de Bruxelles, Galerie Patrick Derom – Pandora, Brussel – Antwerpen, 2000, p. 226.
DEROM, P. (dir.), Les sculptures de Bruxelles. Inventaire. Catalogue raisonné, Galerie Patrick Derom, Brussel, 2002, p. 68.
GOFFIN, J., Sur les pas des écrivains à Bruxelles. Guide, Octogone, Brussel, 1998, pp. 59-60.

Websites
http://www.brusselsremembers.irisnet.be