Louis-Philippe
Stijlen
Het woord vertalen in het Frans
Van 1840 tot 1860.
De Louis-Philippestijl (ca. 1830–1848) is een stijl afkomstig uit Frankrijk, genoemd naar de koning Louis-Philippe I, die regeerde van 1830 tot 1848. Het betreft een burgerlijk georiënteerde architectuur- en interieurstijl en kan worden beschouwd als een overgangsstijl. Ze bouwt voort op het neoclassicisme, maar krijgt een meer huiselijk en comfortabel karakter. Tegelijk grijpt ze terug naar elementen uit vroegere stijlen, zoals de renaissance en de barok, en kondigt ze de historiserende en eclectische architectuur van de tweede helft van de 19e eeuw aan.
Decoratieve motieven worden herinterpreteerd, soms vereenvoudigd en plastisch uitgewerkt, soms juist fantasierijk en uitbundig geïntegreerd in het ontwerp.
In Brussel situeert de toepassing van deze stijl zich voornamelijk in de jaren 1840 tot 1860, met uitlopers tot circa 1880.
Kenmerkend zijn geprofileerde vensteromlijstingen of doorlopende vensterbanden met afgeronde hoeken, sluitstenen versierd met maskerkoppen en/of rankwerk, sierlijke voluutconsoles en geajoureerde borstweringen. De periode staat bovendien bekend om het toenemende gebruik van gietijzer, onder meer voor balkonbalustrades en andere decoratieve elementen in de gevel.
De Louis-Philippestijl (ca. 1830–1848) is een stijl afkomstig uit Frankrijk, genoemd naar de koning Louis-Philippe I, die regeerde van 1830 tot 1848. Het betreft een burgerlijk georiënteerde architectuur- en interieurstijl en kan worden beschouwd als een overgangsstijl. Ze bouwt voort op het neoclassicisme, maar krijgt een meer huiselijk en comfortabel karakter. Tegelijk grijpt ze terug naar elementen uit vroegere stijlen, zoals de renaissance en de barok, en kondigt ze de historiserende en eclectische architectuur van de tweede helft van de 19e eeuw aan.
Decoratieve motieven worden herinterpreteerd, soms vereenvoudigd en plastisch uitgewerkt, soms juist fantasierijk en uitbundig geïntegreerd in het ontwerp.
In Brussel situeert de toepassing van deze stijl zich voornamelijk in de jaren 1840 tot 1860, met uitlopers tot circa 1880.
Kenmerkend zijn geprofileerde vensteromlijstingen of doorlopende vensterbanden met afgeronde hoeken, sluitstenen versierd met maskerkoppen en/of rankwerk, sierlijke voluutconsoles en geajoureerde borstweringen. De periode staat bovendien bekend om het toenemende gebruik van gietijzer, onder meer voor balkonbalustrades en andere decoratieve elementen in de gevel.
