Van Louizalaan naar Veydtstraat, over grondgebied Brussel, Sint-Gillis en Elsene. Nr 1 tot 13 en 2 tot 12, tussen Louizalaan en Livornostraat, op grondgebied Brussel.

Aangelegd volgens KB van 20.02.1864 betreffende le plan général d'alignement pour l'ouverture de rues et places sur le territoire compris entre l'avenue du Bois de la Cambre et les chaussées de Waterloo et de Charleroi, of kortweg het aanlegplan van de zogenaamde Tenboschwijk, n.o.v. Victor Besme.

Heette vroeger Ammanstraat – amman verving de hertog van Brabant als opperrechter – nadien genoemd naar advocaat Blanche tijdens gemeenteraad van Brussel van 23.01.1872.

Meeste huizen gebouwd tussen 1869 en 1877. Onpare kant, rij bewaarde burgerwoningen met neoclassicistische inslag (nr. 3 in 1870, nr. 5 tot 13 in 1869). Aan pare kant herenhuis in eclectische stijl n.o.v. architect Janlet, 1870, op hoek met Louizalaan (gedeeltelijk gesloopt. Zie Louizalaan nr. 107); stemde door zijn breedte overeen met nr. 1 van architect Wynand Janssens, 1871 (zie nr. 1).

Kadasterplan en gevelbreedtes aan pare kant volledig gewijzigd; gebouwen van jaren 1930 (architect A. Varlet, 1933, op hoek met Louizalaan) tot 1960 vervangen de burgerwoningen in neoclassicistische stijl.

Op Brussels grondgebied valt Blanchestraat onder BPA goedgekeurd bij KB van 07.07.1970 met betrekking tot Louizalaan en aanpalende straten.
Bekijk de weerhouden gebouwen

Bronnen

Archieven
SAB/OW 2: 14481 (1870); 3: 6584 (1870); 5: 6583 (1869); 7-13: 6582 (1869); Louizalaan 107: 45292 (1933).
SAB/Bulletin communal de Bruxelles, 1872.
GAE/OW Historique des rues (1925).

Publicaties en studies
EYLENBOSCH, A., LEBRUN, G., Dictionnaire raisonné des rues de Saint-Gilles, Les Rencontres Saint-Gilloises éd., Brussel, 1989, p. 78.

Tijdschriften
« Quelques immeubles de l'architecte A. Varlet », Perspectives, 1, 1937, pp. 44-46.